Boris draaft de entree van het Waldorf Astoria binnen en gaat linea recta naar de balie. 'Zijn er nog berichten binnen gekomen?'
'Helaas meneer Blade, er is wel om u gevraagd in de lounge. De heren vroegen of u een kaartje kwam leggen.' Legde de jongedame uit en vroeg vriendelijk 'kan ik verder iets voor u betekenen?'
Voordat ze haar zin had afgemaakt had Boris n'avond gezegd en liep verder naar de lift. Hij plofte in een hoek en werd naar de 12e getakeld. Om zijn schouders te ontlasten stak hij zijn handen in zijn weer aangetrokken jas. Toen de deuren opengingen, wilde hij net een gevonden bonnetje achterover gooien maar aarzelde en keek. Het was een opgevouwen rode post-it met een krullerig handschrift.
Boris las het briefje en merkte niet dat de deuren weer sloten. Hij slikte en verloor even zijn evenwicht.
Met een ram op de knop gingen de deuren weer open en Boris liep mechanisch naar zijn kamer toe. Daar pakte hij de eerste de beste fles en schonk een korstig soepkommetje half vol. Cointreau met stukjes prei. Misselijk zakte Boris weg in een onrustige slaap.
1 opmerking:
haha nice. Blade keeps on blading...
Een reactie posten