Het koek blikje tufte vrolijk door en al in een half uur waren ze in het centrum van een grote stad beland.
terwijl BB door de met rook en vogelscheit aanslag bedekte voorruit tuurde naar een plekje om te stationeren, kreeg Didi het moeilijk, ze ging ineens gillen:'haal die vogelbekdieren uit de cabine, ik wil eruit help, help!'
'Jezus!' schrok Jur, die duidelijk in z'n eige trip zat,'hou je waffel, slet! ik was aan het vliegen en dan kom jij ineens over fauna zeiken?! Zijn we er nou, BB?'
'ja... keep your pants on,..., oké, stap maar uit allemaal, en schrik niet van de lichtjes en de mensen buiten, oké?'
en terwijl Didi zich nog in haar zware angst psychose bevond liepen ze al spoedig door de straten die bom vol waren met spacende en aangeschote mensen, die opzoek waren naar een beetje geluk in de vorm van sex, drugs of drank. 'stakkers', dacht BB, 'ze zullen nooit echt gelukkig worden. niet met dit levenspartoon, neen.'
BB liep met een arm om Stefanie voorop en Jur probeerde er zo snel mogelijk achteraan te lopen met een halucineerede Didi aan zich.
ze waren aangekomen bij een louche uitziende kelder bar en gingen, na door de deur-aap goedgekeurd te zijn, door naar binnen.
het was vol als een buffel kadaver met maden zit.
BB snoof de lucht in, en checkte alle aanwezige elementen: rook , wiet rook, coke sigaretten rook, hoeren waren er onmiskenbaar, alcohol- maar niet die zurige wijn lucht van 2 dagen oud- dit heugde BB zeer. zijn avond kon niet meer stuk, wel écht beginnen.
zaterdag 15 maart 2008
vrijdag 14 maart 2008
dinsdag 11 maart 2008
chapter III: the near life experience
'godverdomme jur, wat moet ik in dit kut hol?' vroeg Boris terwijl hij het vuur uit z'n longen blies,'laten wij deze zaterdag avond eens voor de verandering niet zwaar melancholisch en triest maken, door eens wat te gaan doen- niet hier blijven dus!'
Jur pakte z'n portemonnee en flapte er op los.
'vanavond zit wel snor met die flappetap...hè hè' dacht Boris.
'zo te zien had jij wat geluk gisteren met die klus of niet, rijke stinkerd? '
Jur antwoordde met slechts een slecht gepoetste rij tanden,'jij blij, straat rat.'
'je weet dat je altijd op mij kunt rekenen als het minder met je gaat'
'Boris... ik... ja man, ik heb schijt aan geld, het speelt geen rol.'
zo verlieten de heren het troosteloze cafe en wandelden naar de ouwe bak van Boris.
in de auto werden de sigaretten weer aangestoken en vond er een inwendige nasale bijplamuring plaats.
'gaan met die banaan!' opperde Jur, gevolgd door gerammel van Boris' chassis.
'ik weet wel iets leuks voor vanaaf, eerst moeten we die studentes van vorige week even ophalen' en zo reden zij een chique buurt binnen en zochten halsoverkop naar de huizen waar die arme huppelkutjes woonden.
Stefanie en Didi, Boris moest in zichzelf lachen toen hij dacht aan de vorige week toen de heren nog die meisjes van de straat hadden geplukt en hoe zij later bij Boris alle hoeken van het bed gezien hadden... ze waren ook zooo makkelijk, als je je maar voordeed als schrijver of iets dergelijks had je ze al naakt voor je.
Ze hadden ze weer naar huis gebracht en nu zouden ze weer de rust en de natte lades van die meisjes hevig verstoren.
3x claxonneerde Boris en na een vluchtige blik vanachter de veilige gordijnen kwamen ze al aan huppelen...
'Gaan de dames deze avond nog wat beleven in dit lego land of zullen zij zich openstellen voor nieuwe dingen?'
de "dames" giechelden en stapten gelijk in.
'oké, om te beginnen, hebben jullie al eens flink door gezopen?'
'ja wat denk jij dan smart-ass? wij zij hier nog de studenten'
na een korte klik in de ogen van Jur te werpen zei Boris:'dan gaan jullie vanavond iets nieuws beleven: achterin ligt op de bank ergens een tasje... pak er één zegeltje uit en leg hem op je tong- Niet meer dan één per persoon!- en geef het doosje dan ff door'
'wanneer werkt dit?'vroeg Didi terwijl ze de acid naar voren doorgaf.
'het zal een wonder zijn als we aankomen voor jullie in een tweetal idioten zijn veranderd.'
Jur nam een zegel en gaf er een aan de sturende Boris.
'jullie krijgen zo een near life experience waar je U tegen zult zeggen, als je dat dan nog kunt'
Jur pakte z'n portemonnee en flapte er op los.
'vanavond zit wel snor met die flappetap...hè hè' dacht Boris.
'zo te zien had jij wat geluk gisteren met die klus of niet, rijke stinkerd? '
Jur antwoordde met slechts een slecht gepoetste rij tanden,'jij blij, straat rat.'
'je weet dat je altijd op mij kunt rekenen als het minder met je gaat'
'Boris... ik... ja man, ik heb schijt aan geld, het speelt geen rol.'
zo verlieten de heren het troosteloze cafe en wandelden naar de ouwe bak van Boris.
in de auto werden de sigaretten weer aangestoken en vond er een inwendige nasale bijplamuring plaats.
'gaan met die banaan!' opperde Jur, gevolgd door gerammel van Boris' chassis.
'ik weet wel iets leuks voor vanaaf, eerst moeten we die studentes van vorige week even ophalen' en zo reden zij een chique buurt binnen en zochten halsoverkop naar de huizen waar die arme huppelkutjes woonden.
Stefanie en Didi, Boris moest in zichzelf lachen toen hij dacht aan de vorige week toen de heren nog die meisjes van de straat hadden geplukt en hoe zij later bij Boris alle hoeken van het bed gezien hadden... ze waren ook zooo makkelijk, als je je maar voordeed als schrijver of iets dergelijks had je ze al naakt voor je.
Ze hadden ze weer naar huis gebracht en nu zouden ze weer de rust en de natte lades van die meisjes hevig verstoren.
3x claxonneerde Boris en na een vluchtige blik vanachter de veilige gordijnen kwamen ze al aan huppelen...
'Gaan de dames deze avond nog wat beleven in dit lego land of zullen zij zich openstellen voor nieuwe dingen?'
de "dames" giechelden en stapten gelijk in.
'oké, om te beginnen, hebben jullie al eens flink door gezopen?'
'ja wat denk jij dan smart-ass? wij zij hier nog de studenten'
na een korte klik in de ogen van Jur te werpen zei Boris:'dan gaan jullie vanavond iets nieuws beleven: achterin ligt op de bank ergens een tasje... pak er één zegeltje uit en leg hem op je tong- Niet meer dan één per persoon!- en geef het doosje dan ff door'
'wanneer werkt dit?'vroeg Didi terwijl ze de acid naar voren doorgaf.
'het zal een wonder zijn als we aankomen voor jullie in een tweetal idioten zijn veranderd.'
Jur nam een zegel en gaf er een aan de sturende Boris.
'jullie krijgen zo een near life experience waar je U tegen zult zeggen, als je dat dan nog kunt'
to be continued...
Chapter II: Hoe flikt ie 't?
Er waren meer van BB's types in het café, maar boris behoorde toch wel tot de extreme. Een oude vriend van BB -die onderhand ook al een goed gepoederde neus had- ging naast hem zitten. Jur "the danger from down-under" werd hij genoemd. Hij was niet de grootste en was het wel gewend. Schijnbaar had hij zich hetzelfde afgevraagd als BB, namelijk: is er nog een wanhopig wijf in 't café?
Aan het eind van de bar, zat een bloedmooie vrouw, hoogstwaarschijnlijk een hoer. "Ik schat haar 15... hooguit 16" grapte jur. BB lachte, de shot had hem goed gedaan. Toen kwam er iemand met een rolstoel binnen rijden, een oude vriend van BB en Jur. Hans "de arm" werd hij ook wel genoemd. Hij was volledig verlamd op zijn arm na, daarmee bewoog die zich ook voort in z'n kar. Hij zoop idioote hoeveelheden bier, om zijn eleptische aanvallen die hij wel is had tegen te gaan. Alcohol was een medicijn voor hem. Na een simpel eenvoudig "hoi-hoi" tegen BB en Jur reed Hans meteen door naar het einde van de bar. Een korte woordwisseling en het meisje, en ze verlieten samen het café.
BB vroeg aan de barman wat voor een meisje het was. De barman, die even met het meisje had staan praten, vertelde dat ze het net uitgemaakt had met d'r vriendje en dat haar HBO opleiding niet wou lukken. "hm.. geen hoertje dus" knorde Jur...
Aan het eind van de bar, zat een bloedmooie vrouw, hoogstwaarschijnlijk een hoer. "Ik schat haar 15... hooguit 16" grapte jur. BB lachte, de shot had hem goed gedaan. Toen kwam er iemand met een rolstoel binnen rijden, een oude vriend van BB en Jur. Hans "de arm" werd hij ook wel genoemd. Hij was volledig verlamd op zijn arm na, daarmee bewoog die zich ook voort in z'n kar. Hij zoop idioote hoeveelheden bier, om zijn eleptische aanvallen die hij wel is had tegen te gaan. Alcohol was een medicijn voor hem. Na een simpel eenvoudig "hoi-hoi" tegen BB en Jur reed Hans meteen door naar het einde van de bar. Een korte woordwisseling en het meisje, en ze verlieten samen het café.
BB vroeg aan de barman wat voor een meisje het was. De barman, die even met het meisje had staan praten, vertelde dat ze het net uitgemaakt had met d'r vriendje en dat haar HBO opleiding niet wou lukken. "hm.. geen hoertje dus" knorde Jur...
to be continued...
maandag 10 maart 2008
ONS verhaal
oké, voor de mensen die nog niet van ons [pjaamB & ik] plan op de hoogte was:
wij gaan een verhaal schrijven. en schrijven af en toe eens een alinea erbij.
je mag natuurlijk dus nieuwe elementen in het verhaal gooien, vaag doen en dan een goed vervolg maken op dat van anderen.
laat het maar beginnen...
Boris the Blade,
de man die de dagelijkse waanzin labelde
I
Boris the Blade, ook wel bekend als BB in ons verhaal, lag nog op het bankje toe de postbode al kwam met de post.
hij werd wakker van het gefriemel door de post sleuf: nog meer rekening...
langzaam staat hij op en veegt de stukjes as van z'n borst die de laatste peuk gistere erop had gescheten...
koppijn, enorme. maar dat viel al te verwachten van die gare aldi wijn. hij raapt nog de lege chateau migraine doos op en likt de laatste druppels van het tuitje en gooit hem dan op de berg oud papier die zich in zijn keuken aan het huisvesten was.
BB loopt even door zijn woonkamer en zoekt verward naar zijn pakje nicotine... zonder succes.
Koffie dan maar. er stond nog wat van gister dat hij maar gauw in de magnetron gooit, pIng!
geen suiker, BB was immers van de zwarte bak, net zoals hij zijn borst kast van binnen voorstelde, met teer stalactieten enzo, ahhh, tieten, daar had hij wel zin in.
het was iets van drie uur in de middag toen hij zijn sleutels pakte en de deur met een klap achter zich sloot.
hij stapte in z'n rammel bak en reed de sombere arbeiders wijk uit.
onderweg dacht hij na over die vorige nacht... waarom was al die ellende in hem zo aan het schreeuwen, en was zijn stemming zo somber geworden?
BB pakt z'n koelkast en belt:
'hey ouwe knar, waar zit je?...Heb je nog wat voor me?...ik betaal je van de week, je weet hoe ik het nu heb lul!... oké ik kom eraan. tot zo'.
toen hij aankwam bij café "de gierende knol" was hij al aan een shot toe.
snel deed hij de simpele transactie en was zijn neus al gauw spier wit van binnen. dat had hem goed gedaan. en nu zuipen!
misschien nog een bezoekje brengen aan the red light district als er geen wanhopig wijf in de kroeg hing.
zo eindigde BB zijn middag met die gedachte en begint ons eigenlijke verhaal.
wij gaan een verhaal schrijven. en schrijven af en toe eens een alinea erbij.
je mag natuurlijk dus nieuwe elementen in het verhaal gooien, vaag doen en dan een goed vervolg maken op dat van anderen.
laat het maar beginnen...
Boris the Blade,
de man die de dagelijkse waanzin labelde
I
Boris the Blade, ook wel bekend als BB in ons verhaal, lag nog op het bankje toe de postbode al kwam met de post.
hij werd wakker van het gefriemel door de post sleuf: nog meer rekening...
langzaam staat hij op en veegt de stukjes as van z'n borst die de laatste peuk gistere erop had gescheten...
koppijn, enorme. maar dat viel al te verwachten van die gare aldi wijn. hij raapt nog de lege chateau migraine doos op en likt de laatste druppels van het tuitje en gooit hem dan op de berg oud papier die zich in zijn keuken aan het huisvesten was.
BB loopt even door zijn woonkamer en zoekt verward naar zijn pakje nicotine... zonder succes.
Koffie dan maar. er stond nog wat van gister dat hij maar gauw in de magnetron gooit, pIng!
geen suiker, BB was immers van de zwarte bak, net zoals hij zijn borst kast van binnen voorstelde, met teer stalactieten enzo, ahhh, tieten, daar had hij wel zin in.
het was iets van drie uur in de middag toen hij zijn sleutels pakte en de deur met een klap achter zich sloot.
hij stapte in z'n rammel bak en reed de sombere arbeiders wijk uit.
onderweg dacht hij na over die vorige nacht... waarom was al die ellende in hem zo aan het schreeuwen, en was zijn stemming zo somber geworden?
BB pakt z'n koelkast en belt:
'hey ouwe knar, waar zit je?...Heb je nog wat voor me?...ik betaal je van de week, je weet hoe ik het nu heb lul!... oké ik kom eraan. tot zo'.
toen hij aankwam bij café "de gierende knol" was hij al aan een shot toe.
snel deed hij de simpele transactie en was zijn neus al gauw spier wit van binnen. dat had hem goed gedaan. en nu zuipen!
misschien nog een bezoekje brengen aan the red light district als er geen wanhopig wijf in de kroeg hing.
zo eindigde BB zijn middag met die gedachte en begint ons eigenlijke verhaal.
to be continued...
zaterdag 8 maart 2008
Feest van de Eeuw? O.o
Ha mensen, ik was even benieuwd wie van jullie gaat er in dat paasweekend die donderdag naar het feest van de eeuw? want ik zou in principe ook wel gaan maar dan zou ik wat al afgesproken dingen moeten verschuiven. Vandaar dat ik benieuwd was naar jullie plannen!
SO TELL MEH! WHATSUR PLANZ!?
SO TELL MEH! WHATSUR PLANZ!?
dinsdag 4 maart 2008
Der Pfefferalm mit Germknödel!
Jaja, zoals hierboven te zien is ben ik afgelopen zondag van een zéér geslaagde wintersportvakantie teruggekomen. En bij deze foto hoort natuurlijk een verhaal zou je denken! En jawel die zal er komen.
Op vrijdag avond ben ik samen met mijn broer vanaf station duivendrecht (Amsterdam) vertrokken in zuidelijke richting naar het skigebied "Saalbach-Hinterglemm". Al snel kwamen wij tot de conclusie dat wij onze bus (en dus reis) deelden met een verdomd groot percentage "domme" en verwende mensen! Dit is natuurlijk nooit prettig. Zo weten wij allemaal wel dat, 1 dag uit te houden is met types als "ik-heb-mijn-eigen-snowboard-maar-kan-niet-snowboarden-en-huren-is-voor-lozars", maar langer dan dart word het toch echt te veel.
Gelukkig was onze redding nabij, na aankomst en de eerste keer op de piste kwamen wij al snel Lars en Chris tegen, aardige en (jazeker!) slimmere mensen! Al snel kwamen we erachter dat Lars en Chris vorig jaar óók op wintersportvakantie zijn geweest en ook nog is in hetzelfde gebied. Zo beweerde zij dat er een "typisch oostenrijks hutje" zou zijn waar je heerlijke Germknödel (bal deeg gevuld jam en vla erover gegooid) zou kunnen eten, maar waar dit "speciale hutje" zich zou bevinden was onduidelijk.
De eerste 3 dagen hebben we gezocht naar dit hutje, we begonnen al te speculeren over hoe het hutje zo zijn en waarom die germknödel daar wél lekker was (hoe kan een bal deeg gevuld met jam en vla nou lekker zijn?!). Zo bedachten we dat er een soort fictioneel personage zou zijn die een keer in het jaar door mensen verstoord werd uit zijn diepe diepe slaap om de "oh zo lekkere germknödel te maken". Er zou een spreuk gesproken moeten worden om deze geest te "summonen". En al lachend over deze theoriën zochten we door.
Op de vierde dag begonnen Lars en Chris zich dingen te herinneren van het afgelopen jaar en we stelde vast dat we op diezelfde dag het hutje zeker zouden vinden! En onze voorspelling kwam uit, het hutje was gevonden! De zgn. Pfefferalm, een laag, houten huisje wat te bereiken was via een zijpaadje dat je zo over het hoofd kon zien. Eenmaal aangekomen bestelden wij de germknödel en wie bezorge onze germklnödel? Geloof het of niet, het mannetje wat hierboven te zien is op de foto, het fictioneele personage met bolhoed + veer, baard en pakje! Alles erop en eraan! Alles klopte precies!
Toen de Germknödel eenmaal bezorgd was deze zeker te eten, maar uit eindelijk bleef het toch een bal deeg met jam en vla, daar was helaas niks aan te doen. Maar we hebben er met veel plezier elke middag gezeten. Welliswaar geen germknödel gegeten, maar de ei met spek was ook zéker lekker! Kort samengevat, ik heb een top (sprookjes)vakantie gehad.
P.S. we moeten toch echtnog een keer met zn alle ergens gaan chille, paasweekend @ de bijstand een plan?!
zondag 2 maart 2008
stukjes pen met een onderzetter
toen de avond viel, begon de mens te slapen.
maar geerbert-jan niet...
hij viel in een plas bier, en trok nog net de stop er uit.
de plas leip leeg... en daar ook mee: z'n libido.
máár hij kreeg wel een stijve.
tot hij het hoofd zag van: anna-maria die zo lelijk is.
---------------
intussen begon tsjeerd aan zijn avondmaal in de st. bertolischandrische kerk...
(hij mocht eigenlijk niet eten)
en slaagde er dus niet in.
---------------
twee jaar geleden start frans zijn project...
'dit zou wel eens een doorbraak kunnen worden schat.' zei hij met overtuiging.
maar z'n vrouw had hem al verlaten, dus antwoordde anton:
'welke doorbraak?'
'ja, niet van je vliezen, jij onvruchtbare, klootzak, ik wil een kind!'
'is dat je plan voor de doorbraak van mijn vliezen?'kraakte er uit anton, die net zijn slip had omgedraaid.
'mijn project gaat over pillen!'zei frans.
'waarom doe je nu ineens zo direct?'
'omdat je aars me niet aanstaa(r)t.
[anton draait z'n silp weer naar zijn , bedoelde, oorspronkelijke plaats]
anton al in gedachten...'bomen zijn groen, als je de tijd neemt om er naar te kijken'
'oow, pillen ja. zeker ritalin?' sneerde frans lang de behaarde bilharen van anton.
'dan maak ik iedereen duf, kan ik dus de lotto winnen.'
en anton vroeg erop hoe frans het prijzengeld zou uitgeven.
'hele dikke auto kopen, én heel veel pillen. als god nog niet méér dingen voor mij in z'n dikke petto heeft, 'grijnsde suzan.
'ah vast niet, zo is god niet,' jammerde de jehova aan de deur toen mr. stronkhoop de regenboog net wilde gaan bezichtigen...
hij zette de voet tussen de deur en begon maar zij lingerie te vertonen, zonder genade.
prompt werden de anderen lid van de jehova's... en zag de jonge heer van mr. stronkhoop geen heil meer in de duisternis van de roze björn borg...
hij viel naar achtere en scheeuwde...
'granaade,'maar dat kende de jehova niet, en zag mr. stronkhoop geen andere optie dan dood gaan en opgegeten worden door de probiotische culturen die zich op dat moment in zijn buikwand huisden.
-------------------
tot dusver,
they'll give us all the answers, but tell us nothing.
not even silence can explain this,
XXI st century, devil.
maar geerbert-jan niet...
hij viel in een plas bier, en trok nog net de stop er uit.
de plas leip leeg... en daar ook mee: z'n libido.
máár hij kreeg wel een stijve.
tot hij het hoofd zag van: anna-maria die zo lelijk is.
---------------
intussen begon tsjeerd aan zijn avondmaal in de st. bertolischandrische kerk...
(hij mocht eigenlijk niet eten)
en slaagde er dus niet in.
---------------
twee jaar geleden start frans zijn project...
'dit zou wel eens een doorbraak kunnen worden schat.' zei hij met overtuiging.
maar z'n vrouw had hem al verlaten, dus antwoordde anton:
'welke doorbraak?'
'ja, niet van je vliezen, jij onvruchtbare, klootzak, ik wil een kind!'
'is dat je plan voor de doorbraak van mijn vliezen?'kraakte er uit anton, die net zijn slip had omgedraaid.
'mijn project gaat over pillen!'zei frans.
'waarom doe je nu ineens zo direct?'
'omdat je aars me niet aanstaa(r)t.
[anton draait z'n silp weer naar zijn , bedoelde, oorspronkelijke plaats]
anton al in gedachten...'bomen zijn groen, als je de tijd neemt om er naar te kijken'
'oow, pillen ja. zeker ritalin?' sneerde frans lang de behaarde bilharen van anton.
'dan maak ik iedereen duf, kan ik dus de lotto winnen.'
en anton vroeg erop hoe frans het prijzengeld zou uitgeven.
'hele dikke auto kopen, én heel veel pillen. als god nog niet méér dingen voor mij in z'n dikke petto heeft, 'grijnsde suzan.
'ah vast niet, zo is god niet,' jammerde de jehova aan de deur toen mr. stronkhoop de regenboog net wilde gaan bezichtigen...
hij zette de voet tussen de deur en begon maar zij lingerie te vertonen, zonder genade.
prompt werden de anderen lid van de jehova's... en zag de jonge heer van mr. stronkhoop geen heil meer in de duisternis van de roze björn borg...
hij viel naar achtere en scheeuwde...
'granaade,'maar dat kende de jehova niet, en zag mr. stronkhoop geen andere optie dan dood gaan en opgegeten worden door de probiotische culturen die zich op dat moment in zijn buikwand huisden.
-------------------
tot dusver,
they'll give us all the answers, but tell us nothing.
not even silence can explain this,
XXI st century, devil.
Abonneren op:
Reacties (Atom)