Rammstein is niet de enige die z'n inspirasie uit de bijbel haalt.
Want gij zijt stof, en gij zult tot stof wederkeren
Zu Asche, zu Staub - Severija
maandag 23 april 2018
dinsdag 17 april 2018
Feestje waar ik was
Techno... inspired by the 80's! Er waren zelfs LYRICS bij 0_o
Voor de administraassie: Silent servant: Speed and Violence
Voor de administraassie: Silent servant: Speed and Violence
zondag 15 april 2018
Boris 2.6
Er moest verandering komen. In de korte tijd dat Boris in het Astoria was geweest, had hij het vuur aan de voeten gevoeld. Buiten het voorval tijdens Robby W. was Boris niet op zijn gemak gesteld door de rekening die zijn kamer had opgebouwd ondanks zijn veelvuldige afwezigheid.
Die rare knakker met die fucking craycray, Died. De tiet. De tetten.
'Sterf maar lekker', dacht Boris in rust en vrede. Hij had geen zin in koeien uit een oude sloot. Hij was oud en wijs genoeg om melk af te slaan. Boris was er klaar mee en keek boos in de grote spiegel naast het bed. 'Fuck deze shit, ze kunnen de pot op. Laat ze een andere marionet vinden.'
Bart had balie dienst en kwam zwetend voor zijn eerste shift voor de 'magische' telefoon te staan. 'Klant is koning' had de floor manager gezegd. 'Wij zien, horen en zwijgen.'
Dinsdag had meestal een rustige avond, hadden de bellboys hem op het hard gedrukt. Bart haalde diep adem, schoof in een rechte houding en probeerde een schare aan uitdrukkingen tegelijk uit te stralen: zekerheid, vriendelijkheid, oprechtheid, en nog een paar. Zelf twijfelde hij al aan de eerste.
TRRRING 'Goeie avond, front desk met Bart, wat kan ik voor u betekenen?'.
'Wat heeft dit te betekenen?! er zitten vlekken op mijn sprei! en het stinkt hier verschrikkelijk!' kwam er van de andere kant.
Bart slikte en voelde een paniek black-out die zich meester maakte van het gesprek. '... ik stuur iemand gelijk naar uw kamer, excuus. Het Astoria wenst u nog een fijn verblijf'.
Er waren al wat woorden gewisseld in de gangen tussen de house keepers. Een vreemde, lucht. Een verdieping.
Diezelfde nacht werden pogingen gedaan om een deur te openen, tevergeefs. de rottingsgeur was onmiskenbaar. Het personeel was op een paar na ongemakkelijk gestemd. 'Al dagen wij niet naar binnen gaan, gast niet willen, hang niet storen, wij verder.'
In de laatste uren waren alle alarmen afgegaan omdat alle aangelegen kamers hadden geklaagd over geluidsoverlast. Er klonk harde muziek verworven met geschreeuw dat de poolse schoonmaaksters deed bidden.
KRAK
Na eindeloos kloppen werd besloten om de deur te forceren. De arme ziel die als eerste de kamer bestormde draaide zich door het kokhalsreflex gelijk om en bevuilde zijn secondant. De pioniers die op die dag kamer 274 bezochten zouden nooit dezelfden zijn.
Door het hoofd van Bart ging this is not what shoe wanted, not what what shoe had in mind". Hij zegde gelijk op. Enkele uren later zag hij op de NOS wat er was gevonden.
"Vannacht is er in het Waldorf Astoria in Amsterdam een lichaam geborgen van een bezoeker, de politie en brandweer waren ter plaatsen en commissaris Wiegel sprak van een gruwelijke tafereel. Doordat er een brand uitbrak moest het hele hotel ontruimd worden."
Wat niet werd verteld was dat de doodslucht erger was dan bij bejaarden die al weken dood waren alvorens gevonden te worden. Er werd ook niet gesproken over de herrie waar de brandweer zich doorheen moest banen. Blut aus Nord, vermengt met doodskreten. Dit alles afkomstig van speakers die weggemoffeld waren en aangedreven werden door versterker onder het bed. De oorsprong van de rottingsgeur was evenmin makkelijk vast te stellen: overal lagen plassen opgedroogd bloed. Op het bed lag een lichaam in verre staat van ontbinding. De hoge temperatuur van de verwarming had daar wel voor gezorgd. Om het af te maken waren alle lampen rood besmeurd waardoor de kamer zou passen in een kinky hoerenhuis.
De brandweermannen gingen op zoek naar stopcontacten om een einde aan de herrie te maken. Dit leek hun de snelste manier en zo werden alle stekkers uit de muren getrokken. Terwijl een van de agenten het lichaam op het bed bestudeerde werd een stekker gevonden die vast zat, goed vast. 'Zal ik hem maar doorhakken?', schreeuwde een brandweer broekkie.
'Nee, zet de hoofdschakelaar uit!', beval zijn chef.
Wat hij niet gelijk zag was dat een van de gordijnen vlam aan het vatten was. De pièce de résistance brak aan. Een ingenieus knutselwerk trad namelijk in werking toen een van de stekkers werd verwijderd. Het vet dat alles in de kamer een shine gaf, samen met de hoge temperatuur, zorgden er voor dat binnen een minuut de hele kamer in de fik stond. De hulpverleners waren er op tijd uit maar konden niet voorkomen dat het lichaam wegfikte.
In de vroege ochtend tankte Carlos zijn Man-vrachtwagen vol. Hij miste thuis wakker te worden. Hij was vergeten koffie te halen en stopte om een lifter op te pikken. Als het hem niet zou bevallen had hij een goed excuus om snel weer te stoppen. Carlos was een toffe pik.
'Hey! Whare ere you goin?'
'South' antwoordde Boris.
Die rare knakker met die fucking craycray, Died. De tiet. De tetten.
'Sterf maar lekker', dacht Boris in rust en vrede. Hij had geen zin in koeien uit een oude sloot. Hij was oud en wijs genoeg om melk af te slaan. Boris was er klaar mee en keek boos in de grote spiegel naast het bed. 'Fuck deze shit, ze kunnen de pot op. Laat ze een andere marionet vinden.'
Bart had balie dienst en kwam zwetend voor zijn eerste shift voor de 'magische' telefoon te staan. 'Klant is koning' had de floor manager gezegd. 'Wij zien, horen en zwijgen.'
Dinsdag had meestal een rustige avond, hadden de bellboys hem op het hard gedrukt. Bart haalde diep adem, schoof in een rechte houding en probeerde een schare aan uitdrukkingen tegelijk uit te stralen: zekerheid, vriendelijkheid, oprechtheid, en nog een paar. Zelf twijfelde hij al aan de eerste.
TRRRING 'Goeie avond, front desk met Bart, wat kan ik voor u betekenen?'.
'Wat heeft dit te betekenen?! er zitten vlekken op mijn sprei! en het stinkt hier verschrikkelijk!' kwam er van de andere kant.
Bart slikte en voelde een paniek black-out die zich meester maakte van het gesprek. '... ik stuur iemand gelijk naar uw kamer, excuus. Het Astoria wenst u nog een fijn verblijf'.
Er waren al wat woorden gewisseld in de gangen tussen de house keepers. Een vreemde, lucht. Een verdieping.
Diezelfde nacht werden pogingen gedaan om een deur te openen, tevergeefs. de rottingsgeur was onmiskenbaar. Het personeel was op een paar na ongemakkelijk gestemd. 'Al dagen wij niet naar binnen gaan, gast niet willen, hang niet storen, wij verder.'
In de laatste uren waren alle alarmen afgegaan omdat alle aangelegen kamers hadden geklaagd over geluidsoverlast. Er klonk harde muziek verworven met geschreeuw dat de poolse schoonmaaksters deed bidden.
KRAK
Na eindeloos kloppen werd besloten om de deur te forceren. De arme ziel die als eerste de kamer bestormde draaide zich door het kokhalsreflex gelijk om en bevuilde zijn secondant. De pioniers die op die dag kamer 274 bezochten zouden nooit dezelfden zijn.
Door het hoofd van Bart ging this is not what shoe wanted, not what what shoe had in mind". Hij zegde gelijk op. Enkele uren later zag hij op de NOS wat er was gevonden.
"Vannacht is er in het Waldorf Astoria in Amsterdam een lichaam geborgen van een bezoeker, de politie en brandweer waren ter plaatsen en commissaris Wiegel sprak van een gruwelijke tafereel. Doordat er een brand uitbrak moest het hele hotel ontruimd worden."
Wat niet werd verteld was dat de doodslucht erger was dan bij bejaarden die al weken dood waren alvorens gevonden te worden. Er werd ook niet gesproken over de herrie waar de brandweer zich doorheen moest banen. Blut aus Nord, vermengt met doodskreten. Dit alles afkomstig van speakers die weggemoffeld waren en aangedreven werden door versterker onder het bed. De oorsprong van de rottingsgeur was evenmin makkelijk vast te stellen: overal lagen plassen opgedroogd bloed. Op het bed lag een lichaam in verre staat van ontbinding. De hoge temperatuur van de verwarming had daar wel voor gezorgd. Om het af te maken waren alle lampen rood besmeurd waardoor de kamer zou passen in een kinky hoerenhuis.
De brandweermannen gingen op zoek naar stopcontacten om een einde aan de herrie te maken. Dit leek hun de snelste manier en zo werden alle stekkers uit de muren getrokken. Terwijl een van de agenten het lichaam op het bed bestudeerde werd een stekker gevonden die vast zat, goed vast. 'Zal ik hem maar doorhakken?', schreeuwde een brandweer broekkie.
'Nee, zet de hoofdschakelaar uit!', beval zijn chef.
Wat hij niet gelijk zag was dat een van de gordijnen vlam aan het vatten was. De pièce de résistance brak aan. Een ingenieus knutselwerk trad namelijk in werking toen een van de stekkers werd verwijderd. Het vet dat alles in de kamer een shine gaf, samen met de hoge temperatuur, zorgden er voor dat binnen een minuut de hele kamer in de fik stond. De hulpverleners waren er op tijd uit maar konden niet voorkomen dat het lichaam wegfikte.
In de vroege ochtend tankte Carlos zijn Man-vrachtwagen vol. Hij miste thuis wakker te worden. Hij was vergeten koffie te halen en stopte om een lifter op te pikken. Als het hem niet zou bevallen had hij een goed excuus om snel weer te stoppen. Carlos was een toffe pik.
'Hey! Whare ere you goin?'
'South' antwoordde Boris.
dinsdag 10 april 2018
Culprate - Dawn
Past ook wel een beetje bij het gifje boven...
en als bonus eentje van de bossjes uit den ouden doosch
en als bonus eentje van de bossjes uit den ouden doosch
zaterdag 7 april 2018
Abonneren op:
Reacties (Atom)