Boris and the Blade: Geef me godverdomme een peuk!

Een propere broodjes tent. Een paar kleine straatjes links-rechts-links en ze hadden er een gevonden.

"Dit ziet er goed uit" Had Jur gezegd.

Half kokhalsend besloot Boris dat het inderdaad de ideale tent was om zijn kater proberen weg te werken. Boris was het ondertussen allang gewend. Hij wist exact wat hij nodig had. Normale mensen zouden op dit niveau van brakheid hun bed niet uit durven te komen. Maar Boris wist dat hij erop uit moest, een tent zou zoeken met de juiste broodjes, verse sap en wat peuken.

Peuken... Boris had uberhaupt niks in zijn zakken zitten.

"Heb jij n peukie voor me?" Vroeg Boris aan Jur.

"Gast... ik sleep je verdomme van Amsterdam naar Lissabon, betaal alles, leg je op een bed, betaal godverdomme je ontbijt... en dan ga je nog om peuken vragen ook!?"

"GEEF ME GODVERDOMME EEN PEUK" Boris wist heel goed wat hij nodig had, en niet veel zou hem stoppen om dat te krijgen. Nu wilde hij een peuk, dus nu zou er een regelen ook.

Jur, die Boris zijn situatie goed herkende, wist dat hij nu de 'power-position' had. En Jur hield wel van een grapje. "Gozert, die peuk kan je op je buik schrijven, ik heb alles al voor je betaald, je gaat maar lekker de straten af voor die kutpeuk van je" Dit zei Jur terwijl hij zelf twee peuken pakte, waarvan hij er eentje aan stak.

"Ik ga nu godverdomme een peuk regelen ook." Zei Boris. Hij liep de broodjeszaak binnen en riep, voor zover mogelijk luidkeels:"which one of you people has a fucking cigarette for me!?". Iedereen keek Boris stomverbaast aan alsof hij zimbabwiaans sprak. De barman daarintegen haalde een pakje uit zijn zak en tikte er een kort, filterloos sigaretje uit voor Boris. "There you go man, enjoy it." zei hij.

Boris liep voldaan de winkel uit. 'Wat een held' dacht Boris bij zichzelf. 'Die gast begrijp het gewoon, hij ziet dat ik een peuk nodig hebt, dus hij gunt mij er een.... godverdomme ik zou hem duidelijk moeten maken hoe dankbaar ik hem wel niet ben'.