De tijd verstreek op deze stroperig warme zomeravond, dat was zeker. Maar zelfs het ronduit vrouwlijke vermaak had de schrijnende voortschrijding ervan niet verdraagzamer kunnen maken. Die tuttig opgetuigde trut probeerde er nog wel wat van te maken, dat moest B. toegegeven. Fladderend om zin pik het ze geprobeerd het mojo aan te slaan, het was een uitzichtloos zaakje. Boris had daar geen boodschap aan. Zelfs de luchtende slappe jetsers van Clarisse kan zijn nog opwindender en de weg naar hel is bestraat met goede bedoelingen. Ophoeren ermee.
De eenzame tafel was weer echt eenzaam. Boris keek nog eens rond, links achterin zat nog een arm zielig mannetje vol genot boven zijn biertje in slaap te dommelen, rechts zaten twee kleerapen plannen te smeden en de stoel tegenover hem was leeg, zoals hij hem het liefste had. Yuri was inmiddels naar de bar gelopen voor een babbeltje boven een borreltje met de barman. 'Die voorliefde voor jonge knaapjes', dacht el B. ', het is jammer voor Yuri dat de katholieke kerk geen gezag heeft in Oekraine, anders was ie zeker pastoor geworden.' 'Fuck... ', realiseerde B zich, 'Waarom kon Yuri dat godganze ding niet gewoon meenemen?' De verveling werd Boris te veel, hij werd kwaad. 'Waarom laat hij mij hier opdraven om vervolgens twee hoeren over me heen te draperen als natte theedoeken?' Nadenken had Boris nooit leuk gevonden, maar mensen wantrouwen kon hij als de beste. Om ze vervolgens in een soort schaakspel mat te slaan. Al dan niet fysiek. Dit MOEST een slecht uitgevoerde afleidingsmaneuvre zijn, zoals alleen een Fransman in Waterloo dat kan bedenken. De druk in zijn hoofd nam toe.
De oude man op tafelnummer linksachterin schrok wakker door zijn eigen gesnurk en keek Boris aan in een poging zijn roes wat kleur bij te brengen en zijn slaapdronken droom voort te zetten. Boris staarde terug, en het leek hem even wat kalmer te maken. Het restje verstand dat vaker redde, zetten een reflex in om naar huis te gaan. Boris gooide zijn shotje vodka dat Yuri hem in al zijn oosterse gastvrijheid had aangeboden achterover, en hij baande zich een weg naar de uitgang. 'Adios,' riep B, al vorens hij de deur uitliep en zijn Panda instapte. 'Yuri krijg ik wel aan het praten, ik heb alleen een beetje hulp nodig' dacht hij, terwijl hij naar zichzelf keek in de spiegel. Daarna tufte hij de donkere nacht in, terwijl de vleermuizen hoerden en de oude man achterin inmiddels boven zijn pilsje eindelijk in slaap was gevallen.
De eenzame tafel was weer echt eenzaam. Boris keek nog eens rond, links achterin zat nog een arm zielig mannetje vol genot boven zijn biertje in slaap te dommelen, rechts zaten twee kleerapen plannen te smeden en de stoel tegenover hem was leeg, zoals hij hem het liefste had. Yuri was inmiddels naar de bar gelopen voor een babbeltje boven een borreltje met de barman. 'Die voorliefde voor jonge knaapjes', dacht el B. ', het is jammer voor Yuri dat de katholieke kerk geen gezag heeft in Oekraine, anders was ie zeker pastoor geworden.' 'Fuck... ', realiseerde B zich, 'Waarom kon Yuri dat godganze ding niet gewoon meenemen?' De verveling werd Boris te veel, hij werd kwaad. 'Waarom laat hij mij hier opdraven om vervolgens twee hoeren over me heen te draperen als natte theedoeken?' Nadenken had Boris nooit leuk gevonden, maar mensen wantrouwen kon hij als de beste. Om ze vervolgens in een soort schaakspel mat te slaan. Al dan niet fysiek. Dit MOEST een slecht uitgevoerde afleidingsmaneuvre zijn, zoals alleen een Fransman in Waterloo dat kan bedenken. De druk in zijn hoofd nam toe.
De oude man op tafelnummer linksachterin schrok wakker door zijn eigen gesnurk en keek Boris aan in een poging zijn roes wat kleur bij te brengen en zijn slaapdronken droom voort te zetten. Boris staarde terug, en het leek hem even wat kalmer te maken. Het restje verstand dat vaker redde, zetten een reflex in om naar huis te gaan. Boris gooide zijn shotje vodka dat Yuri hem in al zijn oosterse gastvrijheid had aangeboden achterover, en hij baande zich een weg naar de uitgang. 'Adios,' riep B, al vorens hij de deur uitliep en zijn Panda instapte. 'Yuri krijg ik wel aan het praten, ik heb alleen een beetje hulp nodig' dacht hij, terwijl hij naar zichzelf keek in de spiegel. Daarna tufte hij de donkere nacht in, terwijl de vleermuizen hoerden en de oude man achterin inmiddels boven zijn pilsje eindelijk in slaap was gevallen.
1 opmerking:
die theedoeken zijn epic XD
Een reactie posten