Avondje terror..

Jaja beste mensen, wij zijn er allen getuigen van. Het feestje bij miss Rich. En dit was zeker geen slecht feestje, net als dat dit verslag ervan ook niet slecht mag zijn. Dit laatste geld dus voor mij alleen dan.

Anyway na een kop koffie gedaan te hebben met een oude bekende van het kandinsky, ben ik mij gaan afvragen waarheen ik eigenlijk moest gaan. Het was rond half 7 en de batterij van mijn telefoon was dood. Twee opties mogenlijk:

a. Veel te vroeg bij martine aankakken en daar lamballen.

b. Een maat van mij die op (redelijke) loopafstand van centraal woont opzoeken en aldaar de telefoon opladen.

Uiteraard is dit optie b geworden en na een potje FIFA, een beetje lamballen, zijn broertje geplaagd te hebben en uiteraard ook de telefoon opgeladen te hebben, heb ik de stap gezet en ben ik het huis verlaten en onderweg naar Miss Rich d'r gegaan (5 minuten lopen). Eenmaal aangekomen Morke gebeld en hem nog aan de overkant van de straat toegezwaaid terwijl hij -als enige- in martines huis was. Deur open, Morke pissen, ik hoi zeggen tegen martine. En afwachten maar op de gasten! Voor ik het wist was het behoorlijk vol en begon de muziek een steeds hoger tempo de krijgen en de crowd in zijn hand te nemen. De electro klopte aan de deur!

Echter voor dit hele spectacel waar ik oh zo lovend over ben plaats vond, kwam onze oude lul ook aan op het feestje, Michiel. Veel over Pjaam gepraat en ook over zijn tourtje naar het eiland waar de mensen over soccer praten en het uitgaan niet meer inhoud dan simpelweg zuipen. Erg interessant en veel gelachen ook. Later ook met de DJ van die avond staan praten, veel over ZAGEN gehad en het met 'm eens geworden dat hij in de loop van de nacht ook nog Fukkk Offf zou draaien.

Anywho de shit ging op een zeker moment gewoon goed los en het eerder vermeldde ZAGEN werd door zekere mensen goed toegepast. Dronken geworden, jointjes gingen voorbij en random gesprekken met random mensen waren van de normaalste orde. Daardoor ook meteen "vrienden voor het leven" gemaakt. Morke en ik hadden ondetussen nog steeds geen oplossing bedacht voor het aankomen in groesland gevonden. En lopen was ook niet echt onze eerste keuze met een buitentemperatuur van -10. Maar dat was van latere zorg. Nu moest er doorgezaagd worden.

Het dronken worden, jointjes pasen en random gesprekken met random mensen werd aangevuld door random mensen met waterpijpen en het feestje zette zich steeds meer voort als een groep dronken lui dat het meer dan leuk vond. En op dit moment kon het ook niet anders dat miss. Rich haar stem verhief... En na nog geen woord uitgesproken te hebben een luid antwoord kreeg in de trend van:

LANG ZAL ZE LEVEN! LANG ZAL ZE LEVEN! LANG ZAL ZE LEVEN IN DE GLORIA!

Miss Rich gaf toe en maakte haar zin niet af en ging zelf ook maar door met háár feesjte. Echter 10 minuten laten besloot ze toch dat het genoeg was geweest en na nog een keer haar stem te verheffen en nog een keer door luid gezang verwelkomd te worden, had ze het toch voor elkaar gekregen om iedereen te laten weten dat zij het nu de hoogste tijd vond geweest en dat haar kamer er nog nooit zo kankersmerig bij had gelegen.

De gewone lichten gingen aan en uit, mensen liepen nog een laatste polonaise en ik en Morke hadden het besluit genomen om TOCH te gaan lopen naar groesland. Eventueel wanneer mogelijk zou er gelift worden, maar lopen moest en zou gebeuren! Rosa heeft ons er nog vanaf geprobeert te helpen, maar tevergeefs.

Ik en Morke een extra broek, 3 t-shirts en 2 mutsen opgedaan en aan onze barre wintertocht begonnen, waren trots! Zo, daar zijn we toch maar even aan het lopen met een rit voor de boeg die nog minstens 2 uur zou duren.

Na een uur onderweg te zijn geweest en meerdere auto's aan onze duimen voorbij hebben zien gaan. Was er toch een auto waarvan de achterlichten ineens twee rode remlichten erbij kreeg. Dolgelukkig op de auto afgerend en ingestapt, hebben we kennisgemaakt met Frank de politie-agent die net klaar was met werken.

En Morke komt uit Zwitserland.

Dat was het verhaal.