chapter III: the near life experience

'godverdomme jur, wat moet ik in dit kut hol?' vroeg Boris terwijl hij het vuur uit z'n longen blies,'laten wij deze zaterdag avond eens voor de verandering niet zwaar melancholisch en triest maken, door eens wat te gaan doen- niet hier blijven dus!'
Jur pakte z'n portemonnee en flapte er op los.
'vanavond zit wel snor met die flappetap...hè hè' dacht Boris.
'zo te zien had jij wat geluk gisteren met die klus of niet, rijke stinkerd? '
Jur antwoordde met slechts een slecht gepoetste rij tanden,'jij blij, straat rat.'
'je weet dat je altijd op mij kunt rekenen als het minder met je gaat'
'Boris... ik... ja man, ik heb schijt aan geld, het speelt geen rol.'

zo verlieten de heren het troosteloze cafe en wandelden naar de ouwe bak van Boris.
in de auto werden de sigaretten weer aangestoken en vond er een inwendige nasale bijplamuring plaats.
'gaan met die banaan!' opperde Jur, gevolgd door gerammel van Boris' chassis.
'ik weet wel iets leuks voor vanaaf, eerst moeten we die studentes van vorige week even ophalen' en zo reden zij een chique buurt binnen en zochten halsoverkop naar de huizen waar die arme huppelkutjes woonden.
Stefanie en Didi, Boris moest in zichzelf lachen toen hij dacht aan de vorige week toen de heren nog die meisjes van de straat hadden geplukt en hoe zij later bij Boris alle hoeken van het bed gezien hadden... ze waren ook zooo makkelijk, als je je maar voordeed als schrijver of iets dergelijks had je ze al naakt voor je.
Ze hadden ze weer naar huis gebracht en nu zouden ze weer de rust en de natte lades van die meisjes hevig verstoren.
3x claxonneerde Boris en na een vluchtige blik vanachter de veilige gordijnen kwamen ze al aan huppelen...
'Gaan de dames deze avond nog wat beleven in dit lego land of zullen zij zich openstellen voor nieuwe dingen?'
de "dames" giechelden en stapten gelijk in.
'oké, om te beginnen, hebben jullie al eens flink door gezopen?'
'ja wat denk jij dan smart-ass? wij zij hier nog de studenten'
na een korte klik in de ogen van Jur te werpen zei Boris:'dan gaan jullie vanavond iets nieuws beleven: achterin ligt op de bank ergens een tasje... pak er één zegeltje uit en leg hem op je tong- Niet meer dan één per persoon!- en geef het doosje dan ff door'
'wanneer werkt dit?'vroeg Didi terwijl ze de acid naar voren doorgaf.
'het zal een wonder zijn als we aankomen voor jullie in een tweetal idioten zijn veranderd.'
Jur nam een zegel en gaf er een aan de sturende Boris.
'jullie krijgen zo een near life experience waar je U tegen zult zeggen, als je dat dan nog kunt'

to be continued...